Stój! Posłuchaj!

Stój! Posłuchaj!
Wielkie rzeczy prawią.
Stój – boś szalony.
Rozum ci odjęto.

Tam, twoi bracia – oni tam się krwawią.
Tyś spoczął na laurach, mówisz; trud skończony.

Stój i Posłuchaj!
Nowy świat się rodzi.
Strąć bielmo z oczu.
Już dzieło zaczęto.

W pożodze wojny i krwawej powodzi.
W samym jej łonie, nie gdzieś na uboczu.

Stój i posłuchaj…
Ton melodji śmiały.
Pekają mury.
Kajdany rozgięto.

Niewoli ducha co hańba nam grały.
Powstaje Masław a za nim Mazury.
Stój i posłuchaj…
Wróg w bolach się wije.
Świt wolności dnieje.
Wolę w Czyn zakuto.

Polska słowiańska. Polska Wielka żyje.
Powraca Sława. Wielkość. Dzieje.

Władymir, Goreją Wici tom I, 1944

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s